RedIsBack
Obsidyen Madencisi
- En iyi cevaplar
- 0
Merhaba sevgili arkadaşlar.Notepad'de hikaye yazmak benim için bir yaşam biçimi artık 
İşte 2.hikayem,BloodyEye...
1.Bölüm:
Merhaba ben Jason.Birkaç ay boyunca korkunç halüsinasyonlar görüdüm.Çevremdekilere anlattığımda ise bana deli muammelesi yaptılar.En
sonunda annem beni deli hastanesi gönderdi.her şey iyi giderken yine aynı halüsinasyonlara maruz kaldım.Beni hücreye kapattılar.
Bende içeride yapayalnız kaldım.Annemi,küçük kız kardeşimi ve babamı özlüyorum.2-3 gün sonra gözlerimden kan gelmeye başladı.Haliyle kendi kendimi yedim.
Bağırdım çağırdım ama beni kim takar ki.Gözlerimden akan kanı gördükçe midem kalkıyor,akli dengemi bir tık daha yitirdim.Ne olduğuna bir anlam veremedim.
Sabah uyandığım anda aynı halüsinasyonları gördüm.Bu sefer farklıydı.Kahkaha sesi de geliyordu.O korkuyla yataktan düştüm.Tam burnumun üzerine.Öyle bir bağırmışım
ki tüm hastane ayağa kalktı,yanıma geldi.Herkes gözümden akan kanı görünce korkudan çığlıklar attı,bayıldı.Göz yaşlarımla karışık kanı silmek mümkün değil.
Gözümden bir şelale akarmışçasına kan akıyor.Bunun sonu yoktu tahmin edebildim.Can çekişmelerin sonunda bir polis memuru yanıma yavaşça yaklaştı.Duyduğum tek şey "Tutuklusun."
Anlamıyorum,gözümden akan kan benim suçum değil.Ben bir canavar değilim.Her neyse,korktuğum şey başıma geldi.Tahmin edin karakolda ne gördüm.Yine aynı halüsinasyonları.Git gide daha da ürkünç oluyorlar.
Ve kahkaha sesleri daha yakından geliyor.Bu işin sonu hiç iyi değil.Gerçi,bundan sonra hayatım ne kadar iyi olabilir ki ?
2.Bölüm:
İlk günüm fena değildi .Sabah kalktım,ve.. Yine aynı halüsinasyonları gördüm. Korkuyorum, kendimi savunmasız hissediyorum, halüsinasyonlardakiler gerçek mi bilmek istiyorum. Kız kardeşimin, annemin ve babamın bir trafik kazasında öldüğünü görüyorum. Hergün dua ediyorum. Telefon hakkımı kullanmak istiyorum. Ancak bu polis pislikleri bana yaratıkmışım gibi davranıyor. Burdan kaçmak istiyorum. Ancak hergün ümidimi daha da yitiriyorum. Göz yaşlarım gözlerimden akan kanlar arasında kayboluyor. Yatağımdan kalktığım an üzerime bakıyorum, kıpkırmızı. İlk başta anlamıyorum. Sonra baktığımda kan olduğunu anlıyorum. Bana hapishanede "Kanlı göz" diyorlar. Bu durumda olmayı ben seçmedim. İsyan ediyorum, bağırıp çağırıyorum. Artık kendime bile güvenemez hale geldim. 3-4 ay öncesini hatırladım. her şey ne güzeldi. Ne şu lanet halüsinasyonlar, ne de şu kan akan gözüm vardı. Köpeğim boncuk. Acaba bensiz ne yapıyordur. Acaba o da üzülmüş müdür ? Sakin olmalıyım. Oturup düşünmeliyim. Oturduğum anda hücrenin karşısından bir polis geçti. Yüzüme tükürdü. Başımı eğdim, sesimi çıkartmadım. Ve evet, bende bu dakikayı bekliyordum. Halüsinasyonlar.. Çok korkuyorum. Kimse bana bir insanmışım gibi davranmıyor. Bir polis yanıma geldi ve, "Heyy sen. Seni pis yaratık. Bir telefonun var." dedi. Havalara uçtum. Ancak beklediğim kişi çıkmadı. Ünüm yayılmış sanırım. Açtığımda bir grup çocuk, "Noldu ağlıyor musun ? Göremiyorum da gözünden akan kanlar sayesinde hahahahaha !" dediler ve yüzüme kapadılar. Ümidim daha da kırıldı. Sanırım bu durumdan asla kurtulamayacağım. Delice ama, artık ölmek istiyorum...
1.Bölüm:
Merhaba ben Jason.Birkaç ay boyunca korkunç halüsinasyonlar görüdüm.Çevremdekilere anlattığımda ise bana deli muammelesi yaptılar.En
sonunda annem beni deli hastanesi gönderdi.her şey iyi giderken yine aynı halüsinasyonlara maruz kaldım.Beni hücreye kapattılar.
Bende içeride yapayalnız kaldım.Annemi,küçük kız kardeşimi ve babamı özlüyorum.2-3 gün sonra gözlerimden kan gelmeye başladı.Haliyle kendi kendimi yedim.
Bağırdım çağırdım ama beni kim takar ki.Gözlerimden akan kanı gördükçe midem kalkıyor,akli dengemi bir tık daha yitirdim.Ne olduğuna bir anlam veremedim.
Sabah uyandığım anda aynı halüsinasyonları gördüm.Bu sefer farklıydı.Kahkaha sesi de geliyordu.O korkuyla yataktan düştüm.Tam burnumun üzerine.Öyle bir bağırmışım
ki tüm hastane ayağa kalktı,yanıma geldi.Herkes gözümden akan kanı görünce korkudan çığlıklar attı,bayıldı.Göz yaşlarımla karışık kanı silmek mümkün değil.
Gözümden bir şelale akarmışçasına kan akıyor.Bunun sonu yoktu tahmin edebildim.Can çekişmelerin sonunda bir polis memuru yanıma yavaşça yaklaştı.Duyduğum tek şey "Tutuklusun."
Anlamıyorum,gözümden akan kan benim suçum değil.Ben bir canavar değilim.Her neyse,korktuğum şey başıma geldi.Tahmin edin karakolda ne gördüm.Yine aynı halüsinasyonları.Git gide daha da ürkünç oluyorlar.
Ve kahkaha sesleri daha yakından geliyor.Bu işin sonu hiç iyi değil.Gerçi,bundan sonra hayatım ne kadar iyi olabilir ki ?
2.Bölüm:
İlk günüm fena değildi .Sabah kalktım,ve.. Yine aynı halüsinasyonları gördüm. Korkuyorum, kendimi savunmasız hissediyorum, halüsinasyonlardakiler gerçek mi bilmek istiyorum. Kız kardeşimin, annemin ve babamın bir trafik kazasında öldüğünü görüyorum. Hergün dua ediyorum. Telefon hakkımı kullanmak istiyorum. Ancak bu polis pislikleri bana yaratıkmışım gibi davranıyor. Burdan kaçmak istiyorum. Ancak hergün ümidimi daha da yitiriyorum. Göz yaşlarım gözlerimden akan kanlar arasında kayboluyor. Yatağımdan kalktığım an üzerime bakıyorum, kıpkırmızı. İlk başta anlamıyorum. Sonra baktığımda kan olduğunu anlıyorum. Bana hapishanede "Kanlı göz" diyorlar. Bu durumda olmayı ben seçmedim. İsyan ediyorum, bağırıp çağırıyorum. Artık kendime bile güvenemez hale geldim. 3-4 ay öncesini hatırladım. her şey ne güzeldi. Ne şu lanet halüsinasyonlar, ne de şu kan akan gözüm vardı. Köpeğim boncuk. Acaba bensiz ne yapıyordur. Acaba o da üzülmüş müdür ? Sakin olmalıyım. Oturup düşünmeliyim. Oturduğum anda hücrenin karşısından bir polis geçti. Yüzüme tükürdü. Başımı eğdim, sesimi çıkartmadım. Ve evet, bende bu dakikayı bekliyordum. Halüsinasyonlar.. Çok korkuyorum. Kimse bana bir insanmışım gibi davranmıyor. Bir polis yanıma geldi ve, "Heyy sen. Seni pis yaratık. Bir telefonun var." dedi. Havalara uçtum. Ancak beklediğim kişi çıkmadı. Ünüm yayılmış sanırım. Açtığımda bir grup çocuk, "Noldu ağlıyor musun ? Göremiyorum da gözünden akan kanlar sayesinde hahahahaha !" dediler ve yüzüme kapadılar. Ümidim daha da kırıldı. Sanırım bu durumdan asla kurtulamayacağım. Delice ama, artık ölmek istiyorum...
Son düzenleme:
