Bu mesaj, psikolojik hastalıklar gözardı edilerek yazılmıştır.
Hiç kimse durduk yere bir olay çıkartmaz çıkartamaz. Bir yerden görüyorlar ki aynısını yapmaya kalkıyorlar. Dizilerde görüyorlar bir olayı yaşayıp "Oo bende bunu yaparsam böyle serbest kalırım 2 çift kelimeye" düşüncesiyle hareket edip hepsini yapıyorlar.
Aynı fikirde değilim. Olayın tamamen içsel bir şey olduğunu düşünüyorum.Kızgınlık ve sinir bazı insanlarda daha fazla oluyor. Eğer saldirganlik varsa ne yaptigini bilmiyor ve bir yerde ipin ucu kopuyor. Karısını öldürmez yolda kavga ettigi adamı öldürür. Ceza olayı sadece bir bariyer. Idam olsa bile fark etmez sadece ipin kopma noktasını bir adım ileri taşır.
Insanların yaşayışı ile alakalı bu durum. Günde 10 saat sevmediği bir isi yapan birisi düşünün. Tatile bile doğru dürüst gidemiyorsun. Bir de geçim sıkıntısı ve borç ekleyin. Rahatlamak icin icki ve sigara kullanacaktir. Bu kişinin hayatta sahip olduğu ve rahat hissedebildiği tek yer evi olacaktır. Ve bir gün çok fazla icki ictigi için eşi ona kızar. Adam bunu kaldiramaz. Cunku hayatı bitmistir. Hayatta sevdigi rahat olduğu hicbir yer kalmamistir. Kaybedecek bir şeyide yoktur. Strese giren karıncaların davranışı gibi...
Ip kopar ve adam içinden geleni yapar. Saldırır veya öldürür. Ama sadece karısına kızdığı için değil kendi hayatına da kızdığı, sevmediğı, kurtulmak için. Dış etkenler önce adamın içine yuva yaptı ve dışa vuruldu.
Her suçun altında bir sebep yatar ve derin bir şekilde incelemek gerekir. Cezalarla caydırma sadece ipin daha gerilmesini sağlar.
Tam olarak sorun eğitim diyemeyiz. Eğitim köpeklerde işe yarar. İnsan beyni daha karmaşık. Eğitimli (ya da zeki) insanlar çıkar hesabı yaparak daha büyük suçlar işliyorlar.
Ayrıca eğitimli insan dediğimiz kısım daha fazla hobiye sahip. Daha fazla düşünüyor. İkisinin dr sebebi daha fazla farklı şey deneyimleyip daha fazla şey bilmeleri. Bunların hepsi bilinci ve algıyı geliştirmekle alakalı. Hani okulda gerçek hayatta ne işe yarayacak dediğiniz şeyler sizi algıları ve bilinci daha açık kişler yapıyor. Yeni bir spor gördügünüzde daha ılımlı oluyor, maket uçak yapmaya daha hevesli oluyorsunuz. Kendiniz veya evren hakkında daha fazla düşünüyorsunuz. Tüm bunlar hayatta kalmaktan öte yaşamanızı ve mutlu olmanızı sağlıyor. Sonuç olarak hayatta daha güçlü oluyorsunuz. Daha fazla farklılık gördügünüz için daha fazla hoşgörülü oluyorsunuz.
Eşiniz size kızdığında ya da ayrılmak istediğinde bunu sakin karşılayabiliyorsunuz. Çünkü bu sizin için hayattaki her şey değil. Kitap okuyorsunuz, Maket yapıyorsunuz, Buz pateni kayıyorsunuz, Bir şeyler hakkında düşünüyorsunuz. Ya da her neyse. Hayatınızda daha fazla şey var. Beyniniz yıkım kararı vermiyor ve temiz, yumuşak bir geçiş.
Yani demek istediğim bu tip suçların önlenmesi için insanların hayatta kalmaya değil yaşamaya başlaması gerek. Stresdrn kurtulmaya, kendi karar verdiği özel alanlara sahip olması gerekir. Eğitim sadece bunu sağlayabilecek araçlardan birisi. Zorunlu veya kesin çözüm değil kesinlikle. Üniversite bitirip sevgilisini öldürenler de var. Olay yaşamakta saklı. Düşünüyorum ki o adam işini çok seven, boş zamanlarında yazı yazıp kitap okuyan, tatillerinde doğa gezisi ve kampı yapan birisi olsaydı karısıyla ne sorunu yaşadıysa daha ılımlı davranacaktı ve bu olmayacaktı.
Bunlar tamamen benim düşüncelerim. Bu ve benzeri olaylar özelinde yürüttüğüm fikirlerdir. Ben karar verici bir mekanizma değilim, bir sorumluluğumda yok.
