Harçlığımla ilgili destek isteyeceğim

BlueLight3

Taş Madencisi
En iyi cevaplar
0
Gerçekdir anlatılan :( ne yazık ki olmamasını dilerdim :([DOUBLEPOST=1434667722,1434667488][/DOUBLEPOST]This is my pi pi piiii this my pipipi piii this is my pipiiiiiiii[DOUBLEPOST=1434667993][/DOUBLEPOST]Neyse konu kapansın sırf arkadaş anne ve babasının kıymetini bilsin diye en büyük sırrımı söyledim :( anlatınca kimsenin inanmayacağı bir sır ve güleceği :( @Quaris
 

rayandu06

Nether Yerlisi
En iyi cevaplar
0
şu an bu yazdıklarım burada komik görünüyor olabilir. Fakat gerçekte karşılaşmadığımız sürece kimse anlamayacak.
Benim de hiç harçlığım olmamıştı ilkokul zamanlarımda. Arkadaşlarım kantinden her teneffüste Tost ve kola alırken benim alabildiğim tek şey bir teneffüs simit olurdu. Ve bundan hiç şikayet etmezdim. O zamanlar da pek zayıflamıştım tabi. şu an da o zayıflığın etkisinde olduğum için sadece kaslarım ve ben varız.
Her neyse devam edeyim. Tabi okula her seferinde aynı ve hışır ayakkabılar ile devam edince bir tek bu sorun olmuyor, arkadaşların da seninle alay ediyor. Çok alay konusu olmuştum. Bu alay konusu olmakla beraber psikoloji bozukluğu da beraberinde gelmişti. O yaşlarda ihtiyacım olan oyunlar sınıf arkadaşlarımla oynayacağım bir futbol olabilirdi. Fakat asosyal olduğumdan onu da yapamıyordum. O yüzden bilgisayar oyunlarına sarmayı denediğimde o da olmamıştı. Çünkü oyun alacak param yoktu, arkadaşlarım bana flash belleklerinden durmadan oynadıkları CS oyununu bile atmıyorlardı. O zaman korsan oyunla tanıştım. Ve buradan bir kural çıkardım ve bu kuralın sonuna kadar arkasında olacağım; "Parası olmayan bir çocuk oyun hakkından parası yok diye mahrum edilemez"

Sonra büyümüşüm ve 14 yaşlarıma geldiğimde Profesyonel dövüş ile tanıştım. Şovlara çıkılarak yüksek miktarda para kazandıran bir şey idi. Azmettim ve 16 yaşıma kadar o mesleği yaptım. 16 yaşıma geldiğimde (şimdiki yaşım) çok şey biliyordum artık. Kendi kişiliğimi oluşturmuştum. Şovlara çıkarak para kazandım ve ailemi ayakta tutmayı becerdim ve hala devam ediyorum bu işe.

Kimse beni asosyal diye yargılamaya kalkmasın. Bunlara sebep olan o insanlardı. İnsanlar beni kendinden o kadar nefret ettirmişti ki onları ezmek benim için egoistlik denecek dereceye gelmişti.

Bu egoistlik olayından yavaş yavaş kurtuluyorum. Ve şimdi para kazanacağım bir şey olan Rap müzik ile uğraşıyorum.

Bunu neden anlattığımı söyleyeyim.
Hayatında her zaman anne babadan bir harçlık bekleme. Onlar para üretemezler yapacak bir şeyleri yok. Sen güçlüsün gençsin ve bu gençlik gücünü internet başında oyun oynayarak ve müzik dinleyerek değil de taştan para çıkartıp aileni bakmak için kullan.
 

Flakman

Ağaç Yumruklayıcı
En iyi cevaplar
0
şu an bu yazdıklarım burada komik görünüyor olabilir. Fakat gerçekte karşılaşmadığımız sürece kimse anlamayacak.
Benim de hiç harçlığım olmamıştı ilkokul zamanlarımda. Arkadaşlarım kantinden her teneffüste Tost ve kola alırken benim alabildiğim tek şey bir teneffüs simit olurdu. Ve bundan hiç şikayet etmezdim. O zamanlar da pek zayıflamıştım tabi. şu an da o zayıflığın etkisinde olduğum için sadece kaslarım ve ben varız.
Her neyse devam edeyim. Tabi okula her seferinde aynı ve hışır ayakkabılar ile devam edince bir tek bu sorun olmuyor, arkadaşların da seninle alay ediyor. Çok alay konusu olmuştum. Bu alay konusu olmakla beraber psikoloji bozukluğu da beraberinde gelmişti. O yaşlarda ihtiyacım olan oyunlar sınıf arkadaşlarımla oynayacağım bir futbol olabilirdi. Fakat asosyal olduğumdan onu da yapamıyordum. O yüzden bilgisayar oyunlarına sarmayı denediğimde o da olmamıştı. Çünkü oyun alacak param yoktu, arkadaşlarım bana flash belleklerinden durmadan oynadıkları CS oyununu bile atmıyorlardı. O zaman korsan oyunla tanıştım. Ve buradan bir kural çıkardım ve bu kuralın sonuna kadar arkasında olacağım; "Parası olmayan bir çocuk oyun hakkından parası yok diye mahrum edilemez"

Sonra büyümüşüm ve 14 yaşlarıma geldiğimde Profesyonel dövüş ile tanıştım. Şovlara çıkılarak yüksek miktarda para kazandıran bir şey idi. Azmettim ve 16 yaşıma kadar o mesleği yaptım. 16 yaşıma geldiğimde (şimdiki yaşım) çok şey biliyordum artık. Kendi kişiliğimi oluşturmuştum. Şovlara çıkarak para kazandım ve ailemi ayakta tutmayı becerdim ve hala devam ediyorum bu işe.

Kimse beni asosyal diye yargılamaya kalkmasın. Bunlara sebep olan o insanlardı. İnsanlar beni kendinden o kadar nefret ettirmişti ki onları ezmek benim için egoistlik denecek dereceye gelmişti.

Bu egoistlik olayından yavaş yavaş kurtuluyorum. Ve şimdi para kazanacağım bir şey olan Rap müzik ile uğraşıyorum.

Bunu neden anlattığımı söyleyeyim.
Hayatında her zaman anne babadan bir harçlık bekleme. Onlar para üretemezler yapacak bir şeyleri yok. Sen güçlüsün gençsin ve bu gençlik gücünü internet başında oyun oynayarak ve müzik dinleyerek değil de taştan para çıkartıp aileni bakmak için kullan.
haklı
 

İnanılmaz

Lapis Toplayıcısı
En iyi cevaplar
0
Kendini annenin yerine koy sana oyun için para mı yetiştirsin yoksa o parayla sana bakmaya mı çalışsın bir düşün hangisi daha mantıklı.Bence böyle düşündüğün için anneni üzüyorsun.Kim annesine delirmiş olmalı der ki.Tek söyliyebilecegim şey UTAN.
 
En iyi cevaplar
0
Kendini annenin yerine koy sana oyun için para mı yetiştirsin yoksa o parayla sana bakmaya mı çalışsın bir düşün hangisi daha mantıklı.Bence böyle düşündüğün için anneni üzüyorsun.Kim annesine delirmiş olmalı der ki.Tek söyliyebilecegim şey UTAN.
Ama bütün arkadaşlarım oyun satın alıyor ben alamıyorum !
Ya nickimle alakası yok nick bulamadım bunu yazayım dedim
 

Mockingjayy

Obsidyen Madencisi
En iyi cevaplar
0
Hiçbi ebeveyn çocuğunun istediği şeye uzakdan bakmasını istemez, aileni zorlama bi' bilgisayar oyunu için.


Sent from my iPhone using Tapatalk
 
Üst