Karanlık Çağlar

GhostSteve

Ağaç Yumruklayıcı
En iyi cevaplar
0
Bölüm 1:
Steve hızla koşuyordu ne yapacağını bilmiyordu derhal bir sığınak bulması lazımdı. Ayağı takıldı aniden yer kırıldı ve bir odaya düştü, canı çok yanıyordu yerde kıvranıyordu.
Birden ayak sesleri duymaya başladı korkmuş kafası karışmıştı, tüm gücüyle saman balyalarının arasına süründü. Kapı açıldı Steve samanların arasından adama bakıyordu,
adam burada kimse yok deyip gitti. Steve'in yavaş yavaş gözleri karardı ve gözleri kapandı, uyandığında ağrıları azalmıştı güçlükle ayağa kalktı ve kapıya doğru gitti,
yavaşça kapıyı açtı koridorun dar yollarında usulca ilerledi birden önüne bir köpek çıktı Steve geriye doğru sakin adımlarla gitti. Köpek Steve doğru havladı ve ona doğru koştu, ve üstüne atladı ve ısırdı Steve hızla itti ve kaçtı arkasında bir sürü köpek ve adamlar vardı Steve'i kovalıyorlardı. Önüne bir adam çıktı ve yumruğu suratının,
ortasına vurdu. Steve bayıldı, uyandığında bir zindandaydı.

Bölüm2:
Etrafında bir adam ona bakıp sordu.

Adam: Kimsin sen ne yapıyorsun burada?
Steve: Düştüm buraya.
Adam: Yakında seni bırakacaklar uslu dur.

1 Gün sonra

Şimdi git buradan Steve

Steve: Pekala gidiyorum

Steve ormanda dolaşırken arkasından sesler duyar, fakat arkasına baktığında kimse yoktu yürümeye devam etti her adımda sesler daha çok artıyordu Steve korkuyordu,
ancak yürümeye devam etmesi gerektiğini biliyordu.
Aniden arkadan bir çığlık duydu arkasına baktığı zaman bir ceset gördü korkusu daha çok arttı ve koşmaya başladı sonra önüne bir gölge çıktı ve :

Gölge: Yardım et yardım et lütfen, yardım et yardım et lütfen bize yardım et.

Steve gölgeye yardım etmesi gerektiğini biliyordu ancak korkusu ona engel oluyordu, Steve korkusuyla savaşmaya çalışıyordu fakat korkusu üstün geldi. Ve
hızla oradan kaçtı Steve ormanın içlerine girdikçe karanlık artıyor hayvanların sesleri kesiliyor gizemli bir sis kaplıyordu. İlerlerken bir şeye çarptı sis den dolayı hiçbir şey,
görünmüyordu. Steve zayıf bir ışık gördü buranın bir köşk olduğunu anladı ve kapıyı aradı kısa bir süre sonra kapıyı buldu ve usulca açtı içeri girdiği zaman.

Bölüm 3:
Salonun ortasına hafif adımlarla ilerledi salonun ortasında geldiği zaman ürpertici bir ses duydu arkasına baktığında hiçbir şey yoktu, önüne döndüğünde birden yere düştü
bu gördüğü ondan yardım isteyen gölgeydi Steve korkudan

Steve: Hayır hayır git başımdan git. Dedi

Gölge bir anda yok oldu, Steve ilerledi artık tek duyduğu zarar görmüş tahtaların ve yıpranmış kapıların gıcırtılarıydı. Merdivenlerden çıkarken ona bakan bir şey gördü, hemen ona doğru koştu tam gölgeyi tutacaktı ki birden gölge yok oldu ve Steve mutfak kapısına çarptı kapı eski ve hasarlı olduğundan yıkıldı. Steve kalktığında mutfakta olduğunu anladı her yerde kanlar vardı, Steve etrafa iyice baktı birden köşedeki buzdolabını gördü hemen buzdolabına koştu açtığında çürümüş etler zehirli patatesler vardı.
Steve aç aç 2. kata çıktı sonra gördüğü ışığı düşündü ve içinden (eğer ışık varsa burada biri var ) dedi, sonra 2. kattaki her odaya baktı önünde tek bir oda vardı.
Kapıyı usulca açtı ve kapıdan doğru etrafa baktı fakat kimse yoktu girdiği oda bir kütüphaneydi belki buranın tarihiyle ilgili bir kitap olabilir diye aradı, ve o kitabı buldu.
Burası 80 yıl önce yapılmış bir köşktü burayı yaptıran Kral Edward'ın asillerinden Asil Leonardo'nun köşküydü burada tam 47 kişi kalıyordu 3 ü doktor 4 ü hemşire 5 i aşçı 10 u hizmetli ve gerisi köyülerdi. Steve'in gözüne takılan bir parşömen vardı, hemen yukarı doğru tırmandı tam tutacaktı ki birden yine o gölge geldi ve kitaplığı sallamaya
başladı Steve sallanıyordu düşeceğini biliyordu ancak o parşömeni almalıydı son anda tuttu o anda eli kaydı ve yere düştü uyandığında canı çok yanıyordu sağına baktığı zaman, yine aynı gölgeyi gördü tam Steve doğru koşarken hemen yanından Steve den yardım isteyen gölge(Hayalet) üstüne atladı ve o anda ikisi de kayboldu.
Steve kalktığı zaman parşömeni okudu içinde

|-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------|
| Yıl 1267 şu anda köşkü istilacılardan savunuyoruz düşman çok güçlü kazanabileceğimizi sanmıyorum.|
| Yıl 1269 şu anda Kral Edward'ın yolladığı destekle düşmanı birazda olsa Köşkten uzaklara sürdük . |
| Düşman tekrar saldırdı tüm savunmaları aştılar şu anda kapıları kırıp içeri girdiler ne yapacağız |
| bilmiyorum şu anda benim kapımı kırmaya çalışıyorlar bunlar son sözlerim olabilir. |
| |
| Gezgin Lee |
|---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------|

Bu satırları okuduğu zaman Steve bu olanlar için üzüldü kütüphanenin sandalyesinden birine oturdu biraz zaman sonra ona yardım eden gölge geldi ve ona tekrar sordu.

Gölge: Bize yardım et lütfen bize yardım et.
Steve: Pekala.

Gölge olanları ona tek tek anlattı bu gölge buranın sahibi Asil Leonardo ona yardım etti çünkü burayı kurtaracak kişinin o olduğunu biliyordu buna inanıyordu.
Steve ye girmesi gereken yeri söyledi, köşkün en altındaki silah deposuna gitmesini söyledi.

Devamı istenirse gelecek. :D
 
Son düzenleme:

GhostSteve

Ağaç Yumruklayıcı
En iyi cevaplar
0
Arkadaşlar devamını yazamıycam aklımda güzel bir hikaye var. O yüzden belki bunun devamını yazarım
 

GhostSteve

Ağaç Yumruklayıcı
En iyi cevaplar
0
Bölüm 4 :

Steve silah deposunun önüne geldi, kapıyı açtığında karşılaştığı manzara midesini bulandırdı 2 adım geri gidip kustu.
Aklından geçirdiği düşünceler hep aynıydı nasıl biri bunu yapabilirdi ki, doğruca içeri girdi etrafına bakıyordu en iyi neyi kullanabilirim derken gözüne bir şey takıldı orada gördüğü kılıcı aldı 2 tane de bıçak aldı dışarıya doğru adım attı artık ölümüne doğru adımlar attığını biliyordu köşkün derinliklerine doğru indi artık ona hiç kimse yardım edemezdi. Merdivenlerden indikçe gözleri kararıyordu önünü göremediğinden basamakları bulması çok zordu, arkasında bir soğukluk his seddi kılıcı fark ettirmeden kınından yavaşça çıkardı ve arkaya doğru savurdu artarda etrafına kılıcı savuruyordu. Ayağı kaydı ve derinlere doğru yuvarlandı başı kanıyordu çığlıklar duyuyordu ayağa kalkıp eline bir meşale aldı,kafeslerin içlerinde insanlar ölüler vardı ona doğru yaklaşan 2 ışık gördü ama hiçbir şey anlamadı kafesin demirlerine doğru kafasını yaklaştırdı o gördüğü
arkadaşıydı çocukluğu aklına geldi onun ölümünden kendini sorumlu tutuyordu.
Ama onun hiçbir suçu yoktu hatta onu uçurumun yakınına yaklaşmaması için uyardı ama arkadaşı onu dinlemediği için düşüp ölmüştü.

Brine: Nasılsın eski dostum beni özledin mi ? Beni o çukurda bıraktığından beri kaç yıl oldu hatırlıyor musun he tam 7 yıl oldu 7 yıl.
Steve: Sen hiç beni dinledin mi dinleseydin hayla yaşıyor olucaktın simdi ben mi suçluyum aileni düşündün mü hiç onlara neler yaşattığını düşündün mü ?
Brine: Onları burada yaşadığım her yıl düşündüm onların durumunu neler yaşadığını ne halde olduklarını ne yediklerini ne içtiklerini hatta öldüler mi onu bile merak ettim.
Steve: Merakını gidereyim hayattalar yemeklerine yardım ediyoruz içtikleri şeylerin hepsi aynı durumları da iyi seni düşünmekten başka bir şey yapmıyor, oysa senin yarattığın yaratıklar ona ve bizlere yani köyümüze her gece akın akın saldırıyorlar ama o hayla seni düşünüyor.

Arkadaşlar devamı gelicek merak etmeyin bunu kısa zaman içinde yazarım. :D :D :D
 
Üst