- En iyi cevaplar
- 0
[=Pompeii'nin Hayaletleri 3: Parlak Patlama=]
Steve Etrafında Olan Bitene İnanmıyordu.
Vücudundan Sadece Çok Fazla Karıncalanma Vardı.
Bunu Nasıl Kaldıracağını Bilmiyordu.
Pompeii'nin Gölge Dağlarına Gidip, Tekrar İntihar Etmesi Gerektiğini Düşündü.
Öyle Yapmalıydı. Ama Neredeydi?
Gökyüzünden Düştüğü Zaman Sadece Siyahlık Görebiliyordu. Galiba Bu Karanlık Cenneti Etkilemişti.
Adımını Attı. Her Adımında Karanlık Askerleri "Ha!" Naralarıyla Eğiliyordu.
Biri Ona Yaklaştı:
-Nocturne........Efendimiz....... Ele Geçirip Gidelim Bbbbburayı.
+Ben Nocturne Değilim!
-Aaaah Evet Öylessssiniz Efendim.
+Çekil Yolumdan Be Adam!
Elinin Tersiyle Askere Yapıştırdı. Ama El Askeri Eritmişti.
Bir Asker Uzaktan Koşarak:
-Efendimiz! Efendimiz... Aydınlığın Askerleri Yyyyyaklaşıyor!
+...
Steve Taraf Seçmeliydi.
Ya Karanlık- Ya Aydınlık.
Ama Seçene Kadar Gelmişlerdi Bile.
Askerler Aydınlık Komutanlarının Arkasındaki Tepede Dizilmişti.
Karanlık Askerleri İse Geri Çekilip Mevzi Almışlardı.
Komutan Steve'e Yaklaştı.
Söyledi:
-Uzun Zamandır Seni Bekliyorduk, Nocturne.
+Bak Dostum, İnan Ben Bunun Olmasın-...
Sözü Yarıda Kesildi.
Vücudunda Hayvani Bir Acı Hissetti ve Sonra Sustu.
Bedenini Başkası Kontrol Etmekteydi.
+Ssssen Bu Ahmağa Aldırmmmma Hariot. Son Savaşımızı Burada Vereceğiz.
Birden Nocturne Yükseldi.
Hariot Arkaya Kaçtı ve Geri Çekilin Emri Verdi.
Nocturne Yavaş Yavaş Beyaza Dönüyordu.
Bedeninden Siyah "Baloncuklar" Çıkan Bir Vortex Olmuştu Artık.
+G-g-g-gazabım Sizin Son Görüşünüzdür!
Birden Patladı.
Kimse Aydınlıkların Ne Olduğunu ve Neden Geldiğini Bilmiyor.
Ama Bilinen Şu Ki:
Steve Beceremedi.
Son İnsan Olarak Hayatını Yitirdi.
O Günden Sonra, Küp Dünya Üzerinde Bir Daha Yaşayan Olmadı.
Başka Gerçeklikten Gelen Diğer İnsanlar Bu Kalıntıları Buldu ve Kitaplar Çıkardı.
Adına Parlak Patlama Dendi.
-Son-
-TehPostman
Steve Etrafında Olan Bitene İnanmıyordu.
Vücudundan Sadece Çok Fazla Karıncalanma Vardı.
Bunu Nasıl Kaldıracağını Bilmiyordu.
Pompeii'nin Gölge Dağlarına Gidip, Tekrar İntihar Etmesi Gerektiğini Düşündü.
Öyle Yapmalıydı. Ama Neredeydi?
Gökyüzünden Düştüğü Zaman Sadece Siyahlık Görebiliyordu. Galiba Bu Karanlık Cenneti Etkilemişti.
Adımını Attı. Her Adımında Karanlık Askerleri "Ha!" Naralarıyla Eğiliyordu.
Biri Ona Yaklaştı:
-Nocturne........Efendimiz....... Ele Geçirip Gidelim Bbbbburayı.
+Ben Nocturne Değilim!
-Aaaah Evet Öylessssiniz Efendim.
+Çekil Yolumdan Be Adam!
Elinin Tersiyle Askere Yapıştırdı. Ama El Askeri Eritmişti.
Bir Asker Uzaktan Koşarak:
-Efendimiz! Efendimiz... Aydınlığın Askerleri Yyyyyaklaşıyor!
+...
Steve Taraf Seçmeliydi.
Ya Karanlık- Ya Aydınlık.
Ama Seçene Kadar Gelmişlerdi Bile.
Askerler Aydınlık Komutanlarının Arkasındaki Tepede Dizilmişti.
Karanlık Askerleri İse Geri Çekilip Mevzi Almışlardı.
Komutan Steve'e Yaklaştı.
Söyledi:
-Uzun Zamandır Seni Bekliyorduk, Nocturne.
+Bak Dostum, İnan Ben Bunun Olmasın-...
Sözü Yarıda Kesildi.
Vücudunda Hayvani Bir Acı Hissetti ve Sonra Sustu.
Bedenini Başkası Kontrol Etmekteydi.
+Ssssen Bu Ahmağa Aldırmmmma Hariot. Son Savaşımızı Burada Vereceğiz.
Birden Nocturne Yükseldi.
Hariot Arkaya Kaçtı ve Geri Çekilin Emri Verdi.
Nocturne Yavaş Yavaş Beyaza Dönüyordu.
Bedeninden Siyah "Baloncuklar" Çıkan Bir Vortex Olmuştu Artık.
+G-g-g-gazabım Sizin Son Görüşünüzdür!
Birden Patladı.
Kimse Aydınlıkların Ne Olduğunu ve Neden Geldiğini Bilmiyor.
Ama Bilinen Şu Ki:
Steve Beceremedi.
Son İnsan Olarak Hayatını Yitirdi.
O Günden Sonra, Küp Dünya Üzerinde Bir Daha Yaşayan Olmadı.
Başka Gerçeklikten Gelen Diğer İnsanlar Bu Kalıntıları Buldu ve Kitaplar Çıkardı.
Adına Parlak Patlama Dendi.
-Son-
-TehPostman
